Achillespeesoperatie: waarom is het nodig?

Wanneer is een operatie aan de achillespees nodig ? De achillespees, een mythisch symbool van kwetsbaarheid en flexibiliteit, is een hoeksteen voor veel moderne atleten. Grote namen in de sport, zoals Zanetti en Beckham, hebben ernstige blessures aan deze pees opgelopen, vooral aan het einde van hun carrière. Dit komt omdat de achillespees, ook wel de achillespees genoemd, de langste en meest belaste pees in ons lichaam is. Daardoor is hij kwetsbaar voor blessures en scheuringen.

Achillespeesruptuur: waarom gebeurt het?

In tegenstelling tot andere pezen, zoals de musculus tibialis posterior , heeft de achillespees onvoldoende doorbloeding . Sterker nog, hij wordt slechts omgeven door een dunne laag, het zogenaamde " peritenonion ", waarvan de doorbloeding zeer beperkt is.

Deze onvoldoende voeding draagt ​​bij aan chronische degeneratie van de pees op ongeveer 3-4 cm van de aanhechting aan het hielbeen, het deel dat het verst verwijderd is van enige vasculaire ondersteuning. In dergelijke gevallen heeft de patiënt een verdikte en pijnlijke pees . In deze gevallen is een achillespeesoperatie noodzakelijk.

Achillespeesoperatie: eerste stap therapieën

In de beginfase worden Tecar-therapie en shockwaves gebruikt om de doorbloeding te verbeteren en de pijn te verlichten . Het probleem is echter dat deze therapieën het degeneratieve proces zelden stoppen , waardoor het risico op een ruptuur toeneemt. Naarmate de degeneratie van de achillespees voortschrijdt, is een operatie aan de achillespees onvermijdelijk.

Orthobiologie: de nieuwe grens

Orthobiologie ontwikkelt zich tot een innovatieve methode om chronische degeneratie te stoppen vóór een chirurgische ingreep. PRP , oftewel groeifactoren, worden door middel van eenvoudige centrifugatie uit het bloed van de patiënt gewonnen en vervolgens in de pees geïnjecteerd. Een andere techniek maakt gebruik van totipotente cellen uit vetweefsel, die worden verzameld en vervolgens gefilterd voor intratendineuze injectie.

Behandeling, preventie, vroege diagnose en operatie van de achillespees

Als deze technieken falen, kan de pees scheuren. Dit gebeurt vaak door een klein trauma dat de patiënt ervaart. Dit betekent dat de degeneratieve aandoening al is begonnen. De ervaringen van Beckham bij AC Milan zijn een voorbeeld: veel ernstige blessures ontstaan ​​zonder dat er aan de buitenkant een duidelijk trauma te zien is.

In deze gevallen is een vroege diagnose essentieel . Door een snelle diagnose kan de retractie van de peesstompjes worden geminimaliseerd . Na een volledige ruptuur heeft de spier de neiging samen te trekken en te verkorten. De situatie verergert dan. De klinische diagnose wordt meestal ondersteund door beeldvormende onderzoeken zoals echografie of MRI.

Na een vroege diagnose is een snelle operatie aan de achillespees noodzakelijk om de lengte van de pees te herstellen. Minimaal invasieve technieken zijn het meest geschikt omdat ze het risico op postoperatieve complicaties verkleinen . Bovendien bevorderen ze een snellere genezing. Deze technieken beperken ook de belasting van de weke delen en maken een snellere revalidatie mogelijk.

De tegenstanders van minimaal invasieve chirurgie

Sommige specialisten bekritiseren minimaal invasieve technieken. Zij zijn van mening dat deze de stabiliteit van de herstelde pees in gevaar brengen. Studies uitgevoerd aan de Duke University hebben echter de effectiviteit en stabiliteit van deze methoden aangetoond. Het is zelfs gebleken dat immobilisatie onder een hoek van 90° in de beginfase leidt tot een correcte peeslengte.

Therapieën bij het niet kunnen diagnosticeren en hervatten van activiteiten

In 20% van de gevallen kan een achillespeesblessure vroegtijdig worden vastgesteld. In deze gevallen is directe reparatie van de peesretractie geen optie. In plaats daarvan is een peestransplantatie noodzakelijk.

Er bestaan ​​innovatieve technieken, zoals de " allografttechniek ", minimaal invasieve technieken die vaak worden ondersteund door het gebruik van stamcellen en die een stabiele en minimaal invasieve reconstructie mogelijk maken. De hersteltijd is hetzelfde als bij eenvoudige reparaties.

Wat betreft het hervatten van activiteiten, moeten patiënten 40 dagen lang in een hoek van 90° blijven liggen . Volledig herstel treedt ongeveer twee maanden na de operatie op, terwijl het tussen de 7 en 9 maanden duurt voordat ze weer kunnen sporten . Kortom, een operatie aan de achillespees is bijna altijd noodzakelijk. Gelukkig bieden operaties en innovatieve therapieën altijd een oplossing voor blessures, zelfs de ernstigste.